( إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً . . . ) . آخوند ، بعد از تحرير اين اصل مهم در اصول عقايد كه برخى از مسائل مربوط به عقايد كه از مستقلات عقليه نيست ، ولى از امور ممكنه است و لسان نبوت و ولايت آن را تقرير و بيان فرموده است بايد به آن تسليم شد ، چون عقل صريحا به وجوب صدق گفتار انبيا عليهم السّلام حكم مىنمايد . و معتقد است كه عقل بايد از طريق نبوت و ولايت ، معرفت خود را تكميل نمايد ، عقل هر چه كامل‌تر باشد ، استفاده او از اسرار ولايت و نبوت بيشتر خواهد بود . و در نزد عقل مضاعف و مستنير به نور حكمت و نبوت و ولايت ، كثيرى از مسائل مربوط به آخرت [ 1 ] براى عقل نظرى قابل ادراك نمىباشد و كميت عقل در اوليات امور مربوط به احوال و نشآت بعد از موت لنگ است و بايد به حسن متابعت از مقام نبوت و ولايت و هدايت شرع انور به اين قبيل از امور واقف شد كه : ره عقل ، جز پيچ در پيچ نيست * بَرِ عاشقان ، جز خدا هيچ نيست و بعد از بيان و تذكر اين مهم كه تفصيل [ 2 ] سعادت و شقاوت جسمانى و غير